طرح پیراهن ویژه ۱۲۵ سالگی رئال مادرید لو رفت؛ بازگشتی به گذشته پرافتخار
طرح پیراهن ویژه ۱۲۵ سالگی رئال مادرید لو رفت؛ بازگشتی به گذشته پرافتخار
پرونده جنجالی دوومیدانی در کره وارد فاز جدید شد؛ انتظار تا پنجم فروردین ۱۴۰۵
ادامه جنجال در رختکن پرسپولیس؛ کاپیتانها کنار اوسمار ایستادند!
حضور متفاوت رسول خادم در زورخانه؛ ویدئوی معنادار رسول خادم با لباس سیاه در زورخانه ستارهها در فوتبال باشگاهی فراتر از زیباییشناسی هستند؛ آنها نماد افتخارات، قهرمانیها و جایگاه تاریخی باشگاهها به شمار میروند. از سیستم دقیق ستارهگذاری ایتالیا و آلمان تا رویکرد نمادین انگلستان و فرانسه، هر ستاره بازتابی از فرهنگ و هویت فوتبالی کشور خود است.
ستارهها در فوتبال باشگاهی فراتر از زیباییشناسی هستند؛ آنها نماد افتخارات، قهرمانیها و جایگاه تاریخی باشگاهها به شمار میروند. از سیستم دقیق ستارهگذاری ایتالیا و آلمان تا رویکرد نمادین انگلستان و فرانسه، هر ستاره بازتابی از فرهنگ و هویت فوتبالی کشور خود است.
به گزارش صبح فوتبالی :
در دنیای فوتبال مدرن، لوگوی باشگاهها بیش از یک طرح گرافیکی ساده است و به مثابه شناسنامهای تاریخی و ابزاری استراتژیک برای برندینگ بینالمللی عمل میکند. در میان عناصر بصری لوگوها، ستارهها یکی از معتبرترین و بحثبرانگیزترین نمادها هستند. این ستارهها نه تنها جنبه زیباییشناختی دارند، بلکه نشاندهنده افتخارات، قهرمانیها و جایگاه باشگاه در سلسلهمراتب ورزشی هستند.
ایتالیا: سیستم دههگرایی و تقدس ستاره طلایی
در ایتالیا، ستارهگذاری بر اساس تعداد قهرمانیها انجام میشود. اولین بار در سال ۱۹۵۸ باشگاه یوونتوس پس از دهمین قهرمانی خود، ستارهای طلایی روی پیراهنش قرار داد. هر ده قهرمانی لیگ، یک ستاره به همراه دارد. اینتر با کسب بیستمین قهرمانی خود در سال ۲۰۲۴، حق استفاده از دومین ستاره را پیدا کرد و یوونتوس با ۳۶ قهرمانی، ۳ ستاره طلایی بر روی لوگوی خود دارد. علاوه بر ستاره طلایی، مفهوم ستاره نقرهای نیز برای جامهای حذفی وجود دارد.
آلمان: مقیاس غیرخطی بوندسلیگا
در بوندسلیگا، سیستم متفاوتی اعمال میشود و تنها قهرمانیهای پس از ۱۹۶۳ شمرده میشوند:
۳ قهرمانی: ۱ ستاره
۵ قهرمانی: ۲ ستاره
۱۰ قهرمانی: ۳ ستاره
۲۰ قهرمانی: ۴ ستاره
۳۰ قهرمانی: ۵ ستاره
به این ترتیب، باشگاه بایرن مونیخ با ۳۰ قهرمانی مجاز به استفاده از ۵ ستاره بر لوگوی خود است. سایر باشگاهها مانند دورتموند و مونشنگلادباخ با دو ستاره و وردربرمن، هامبورگ و اشتوتگارت با یک ستاره نشان داده میشوند.
انگلستان: استقلال برند و رویکرد نمادین
در انگلیس، لیگ و اتحادیه فوتبال قانون مشخصی برای ستارهها ندارند. باشگاهها خود تصمیم میگیرند از ستاره استفاده کنند یا خیر. ناتینگهام فارست دو ستاره برای قهرمانیهای پیاپی اروپایی، هاڈرزلد تاون سه ستاره برای قهرمانیهای لیگ و ایپسویچ تاون سه ستاره برای جامهای مختلف دارند. حتی منچسترسیتی تا سال ۲۰۱۶ ستارهها را برای زیبایی و نه افتخارات واقعی اضافه کرده بود.
فرانسه: تلاقی افتخارات ملی و ستارههای اختصاصی
در لیگ یک فرانسه، سنتهای قدیمی و جاهطلبیهای مدرن تلاقی دارند. باشگاههایی مانند المپیک مارسی و پاری سن ژرمن از ستاره برای نشان دادن قهرمانیهای اروپایی استفاده میکنند. PSG با کسب اولین قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۲۵، ستارهای با طرح برج ایفل را روی لوگوی خود قرار داد، که هویت شهری و ورزشی باشگاه را گرامی میدارد.
اسپانیا: مقاومت در برابر ستارهگذاری
در لالیگا، باشگاههای بزرگی مانند رئال مادرید و بارسلونا هرگز ستارهای به لوگوی خود اضافه نکردهاند، چرا که لوگو خود نماد کمال و اقتدار است. ستارهها در اسپانیا کمتر برای قهرمانی و بیشتر به عنوان نمادهای شهری یا فرهنگی دیده میشوند، مانند لوگوی اتلتیکو مادرید که هفت ستاره نماد صورت فلکی دب اکبر و هفت استان مادرید است.
جمعبندی:
ستارهها بر روی لوگوی باشگاههای فوتبال، روایتگر داستانی فراتر از نتایج مسابقات هستند؛ آنها نماد تداوم، قدرت و هویت ملی و شهری باشگاهها محسوب میشوند. از سیستمهای ریاضیاتی دقیق ایتالیا و آلمان تا مدلهای نمادین انگلستان و فرانسه، هر ستاره بازتابی از فرهنگ فوتبالی سرزمین خود است و تاریخ باشگاه را در یک نگاه به نمایش میگذارد.